Przypowieści Salomonowych 9
NOWEJ BIBLII GDANSKIEJ (2012)
1
Najwyższa Mądrość zbudowała sobie dom; wyciosała sobie siedem Swoich filarów.
2
Przyrządziła Swoje mięsiwo oraz zmieszała Swoje wino; zastawiła także Swój stół.
3
Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:
4
Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
5
Chodźcie, zakosztujcie Mojego chleba oraz napijcie się wina, które zmieszałam.
6
Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
7
Kto karci szydercę – sam sobie przyczynia wstydu; a kto napomina niegodziwca – sam ściąga na siebie zmazę.
8
Nie przyganiaj szydercy, by cię nie znienawidził; przyganiaj mądremu, a będzie cię miłował.
9
Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
10
Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, a rozwagą poznawanie Świętego.
11
Bo przeze Mnie pomnożą się twoje dni i przybędą ci lata życia.
12
Jeżeli jesteś mądry – bądź mądry dla siebie; zaś jeśli jesteś szydercą – sam to poniesiesz.
13
Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
14
Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
15
by przywoływać tych, którzy przechodzą drogą, a chodzą prosto po swoich ścieżkach.
16
Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
17
Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
18
Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.