Psalmów 44
NOWEJ BIBLII GDANSKIEJ (2012)
1
Przewodnikowi chóru, dumanie synów Koracha.
2
Boże, na własne uszy słyszeliśmy, nasi przodkowie opowiadali nam o dziele, które spełniłeś za ich dni, w dawnych czasach.
3
Ty, Twoją dłonią wygnałeś ludy, a ich zasadziłeś; wytraciłeś narody, a ich rozkrzewiłeś.
4
Gdyż nie swym mieczem posiedli ową ziemię, ani ich ramię im nie pomogło; ale Twoja prawica, Twoje ramię i światło Twojego oblicza; bo ich sobie upodobałeś.
5
Ty sam jesteś moim Królem; Boże, wyznacz zbawienie Jakóbowi.
6
Tobą odeprzemy naszych gnębicieli; Twoim Imieniem zdepczemy naszych przeciwników.
7
Bo nie polegam na moim łuku, ani mój miecz mnie nie ocali.
8
Lecz Ty nas ocalasz od naszych gnębicieli, a naszych nieprzyjaciół pohańbisz.
9
Codziennie chlubimy się Bogiem, a Twe Imię będziemy wysławiać na wieki. Sela.
10
Ale nas porzuciłeś, zawstydziłeś; nie wystąpiłeś w naszych szeregach.
11
Dałeś się nam cofnąć wobec wroga, więc do woli nas grabili nasi nieprzyjaciele.
12
Podałeś nas na żer jak trzodę; rozproszyłeś nas wśród narodów.
13
Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie chciałeś zyskać z ich ceny.
14
Naszym sąsiadom podałeś nas na wzgardę; naszemu otoczeniu na pośmiewisko i urąganie.
15
Uczyniłeś nas przysłowiem pośród ludów, przedmiotem politowania pomiędzy narodami.
16
Cały dzień jest przede mną Moja hańba, a wstyd mojego oblicza mnie okrywa
17
z powodu głosu bluźniercy i potwarcy, wobec wroga oraz mściciela.
18
To wszystko nas spotkało, a przecież Cię pamiętamy i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.
19
Nie cofnęło się wstecz nasze serce; nasze kroki nie zboczyły z Twej ścieżki.
20
Chociaż nas zgniotłeś wśród szakali i rozciągnąłeś nad nami cień śmierci.
21
Gdybyśmy zapomnieli Imienia naszego Boga, a nasze dłonie wyciągnęli do cudzego bóstwa,
22
czyżby Bóg nie dowiedział się o tym? Przecież On zna skrytości serca.
23
Lecz dla Ciebie co dzień bywamy zabijani, jesteśmy uważani za owce rzeźni.
24
Ocuć się! Czemu śpisz, Panie? Przebudź się i nie porzucaj na zawsze.
25
Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?
26
Nasza dusza jest poniżona aż do prochu; nasze życie przylgnęło aż do ziemi.
27
Powstań nam na pomoc i nas odkup z powodu Twojego miłosierdzia.