Przypowieści Salomonowych 9
Uwspółcześniona Biblia Gdańska (2017)
1
Mądrość zbudowała sobie dom i wyciosała siedem słupów;
2
Zabiła swoje bydło, zmieszała wino i zastawiła stół;
3
Rozesłała swoje służące, woła na szczytach najwyższych miejsc miasta:
4
Ktokolwiek jest prostym, niech wstąpi; a do nierozumnego mówi:
5
Chodźcie, jedzcie mój chleb i pijcie wino, które zmieszałam.
6
Porzućcie głupotę, a będziecie żyli, i chodźcie drogą roztropności.
7
Kto upomina szydercę, ściąga na siebie hańbę, a kto strofuje niegodziwego, ten się plami.
8
Nie strofuj szydercy, aby cię nie znienawidził; strofuj mądrego, a będzie cię miłował.
9
Upomnij mądrego, a będzie mądrzejszy; poucz sprawiedliwego, a pomnoży swą wiedzę.
10
Początkiem mądrości jest bojaźń PANA, a wiedza o tym, co święte, to rozum.
11
Bo dzięki mnie rozmnożą się twoje dni i przedłużą się lata twojego życia.
12
Jeśli będziesz mądry, tobie samemu będzie służyła twoja mądrość; a jeśli szydercą, sam poniesiesz szkodę.
13
Głupia kobieta jest wrzaskliwa, prosta i nic nie rozumie;
14
Siedzi u drzwi swego domu, na krześle, na wysokich miejscach w mieście;
15
Aby wołać na przechodzących, którzy idą prosto swoimi ścieżkami:
16
Ktokolwiek jest prosty, niech wstąpi; a do nierozumnego mówi:
17
Kradzione wody są słodkie, a chleb jedzony pokątnie smaczny.
18
Ale on nie wie, że tam są umarli, że jej zaproszeni są w głębinach piekła.